حرف‌های بی‌مخاطب

 

همه ما به چيزی احتياج داريم که بابت آن خود يا ديگران را نبخشيم. اين به ما کمک می کند که يا در حال سعی و تلاش باشيم برای جبران آنچه خود را در آن نمی بخشيم يا بنشينيم و به قول آلبر کامو در «جذبه غمی مردانه» فرو رويم بابت آنچه ديگران  را در آن نمی بخشيم...

لذتی که هر يک از اين دو کار به آدمی می دهد به آن ناراحتی واقعا می ارزد...

 

 

پی نوشت: بعيد می دانم فيلم Blood in,Blood out را تعداد زيادی از شما ديده باشند. اگر نديده ايد توصيه می کنم ببينيد. با اينکه بازيگر معروف ندارد اما به زعم من که خيلی قشنگ بود.

Blood In, Blood Out

   + امیر حسام صلواتی ; ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٩/۱٥
comment نظرات ()