حرف‌های بی‌مخاطب

عافيت

آدمی تا مریض نشود قدر عافیت را نداند.دو روز پیش سرما خوردم یعنی ساده ترین مریضی ممکن اما از همین مریضی به ظاهر ساده چنان افتادم که یک شبانه روز کامل فقط تو تختخواب بودم و چقدر بد است آدم بی تحرک جایی بماند و نتواند تکان بخورد.امیدوارم هیچ وقت هیچ کدومتون مریض نشوید.بیچاره اونهایی که مجبورند چندین روز رو رو تخت بیمارستان سپری کنند.آنجا احتمالا وضعیت بدتره!
در ضمن آدم وقتی مریض میشه میتواند افراد دور و برش را بهتر بشناسد.بعضی ها برای ما خیلی زحمت می کشند اما ما قدرشان را نمی دانیم و فقط وقتی می فهمیم که چقدر ارزشمند بودند که دیگر از دستشان داده ایم.
راستی چرا بشر همیشه باید چیزی را از دست بدهد و بعد قدر آن را بداند؟!
--------------------------------
"همه چیز در جهان برای بودن آدمی است.درد این است که بودن خود برای چیست!؟"

   + امیر حسام صلواتی ; ٩:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۱/۱٠/۱٧
comment نظرات ()