حرف‌های بی‌مخاطب

 

وقايع زيادی در حال رخ دادن هستند.کابينه جديد دولت جديد بيانيه های جديد.

بحث های زيادی هست روی کابينه و ترکيب آن که نمی خواهم وارد آن شوم.چيزی که می خواهم روی آن فوکوس کنم بيانيه جديد انصار حزب الله است.از خواندن آن دروغ است اگر بگويم نترسيدم.خيلی هم ترسيدم.البته شايد بتوان احساسم را با واژه نگرانی بهتر بيان کرد.نه از اين جهت که فردا در خيابان جلوی مرا می گيرند و می اندازند بازداشتگاه يا با باطوم (باطون؟باتون؟املای درستش را بلد نيستم!) می خورم.نگرانی از اوضاع و فراتر از آن حرص و عصبانيتی که يک عده به نام دين و خدا خلق خدا را دين زده می کنند و خود را محق می پندارند و حاضر به قبول حرف هيچ کس هم نيستند حتی نزديکان فکری خود.

مناظره آقايان سليمی نمين و اشک تلخ را نمی دانم خوانده ايد يا نه اما اگر نخوانده ايد حتما بخوانيد.اين مناظره برای من يک نکته بسيار خوشحال کننده داشت و آن رويکردی بود که مشابهش را به ياد ندارم.مخالف مشی عملی انصار حزب الله اينجا محمد رضا خاتمی يا بهزاد نبوی نيست.کسی از جناح خودشان.کاری به دليل مخالفت ندارم.اما به نظرم اتفاق فرخنده ای است.بسيار فرخنده.اگر فردی مثل بهزاد نبوی مخالفت می کرد می گفتند خودت منافقی برو بابا با تو حرفی نداريم.اما به نزديکان فکری خود نمی توانند انگ منافق بزنند مگر اينکه با همه بخواهند در بيافتند.برخوردهايی نظير برخورد سليمی نمين به نظر من می تواند در تعديل و پيشگيری از اعمال تندرويانه گروه هايی اين چنينی نقش به سزايی داشته باشد.

   + امیر حسام صلواتی ; ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٥/۳٠
comment نظرات ()