حرف‌های بی‌مخاطب

 

يک هوای برفی؛ساکت و سنگين؛ ساعت دو نصف شب به سرت می زند بروی زير برف راه بروی.چقدر لذت بخش است و چه سکوت دلنشينی دارد.همه خوابند و تو بيداری و زير آسمان صورتی رنگ راه می روی.ساکت ساکت ساکت...

خيلی دلنشين است خيلی.يک شب ساکت برفی يکی از بهترين مناظری است که می شناسم...

   + امیر حسام صلواتی ; ٥:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۳/۱۱/۱٧
comment نظرات ()