حرف‌های بی‌مخاطب

عشق با يک يا علی آغاز شد...

امروز روز تولد مردی است که تاریخ امثال او را کمتر به خود دیده است و اگر بخواهم دقیق تر باشم اصلا همانند او به خود ندیده است.کسی که برای من واژه مرد با او معنا می شود.همو که کعبه در برابر عظمت او تاب نیاورد.

کسی که به راستی می تواند الگویی باشد برای همه آنها که می خواهند مرد باشند و یا آنهایی که از مردی فقط صدای کلفت و اندکی زور و مقداری مو را فهمیده اند.

کسی که در برابر بزرگترین دشمنانش هرگز سر تسلیم فرود نیاورد،برای پسر بچه یتیمی نقش اسب را بازی می کند و به او سواری می دهد.

آنکس که یک ضربه شمشیرش از عبادت همه جن و انس ارزشش بیشتر است شباهنگام بر می خیزد و چنان ناله می کند که گویی برگنهاهان همه زمینیان بر دوش اوست.(و چقدر زشت است که من بخواهم ناله علی را ناشی از ترس او از دوزخ بدانم.)

کسی که امیر مسلمانان است و به دست خود چاه می کند،نخل می کارد و نهایتا می بخشد.

کسی که برای برقراری عدل حتی در دست برادر خود آهن گداخته می نهد تا یادآوری کند که برادر امیر هم حق سو استفاده از بیت المال را -حتی به مقدار اندکی -ندارد.

آری چنین کسی است که هنگام نماز نیز بخشش می کند و چنین کسی است که 25 سال صبر می کند و از حق خود به مصلحت جامعه می گذرد.(قابل توجه بعضی آقایان)

و چنین کسی است با این عظمت که سر به درون چاه می برد.فریاد می زند و اشک می ریزد "و چه فاجعه ایست آنگاه که یک مرد می گرید..."

و هنگامی که بار مسئولیت سنگینی را که روی دوشش بود بر می دارند ندا سر می دهد که "به خدای کعبه رستگار شدم"

این علی است.این است کسی که نه دشمنش می شناسدش و نه آن کس که ادعا می کند شیعه اوست.

برای ما که عادت کرده ایم به خاطر به گریه انداختن مردم همه آنچه را مثلا نقش الگو را برای ما ایفا می کنند در حد پست ترین آدمها پایین بیاوریم،علی هم در حد آدمی است که بسیار قوی بود و برای اینکه حقش را در حکومت پایمال کردند یا زنش را کشتند سر به درون چاه می برد و زار زار گریه می کند.

 

و مقایسه کنید که حکومت علی را با حکومتی که امروز سودای آن دارد که حکومت علوی در جهان بر پا کند... آری بر ما اینچنین مردمی با "این علی"،سزاوار است که "اینگونه علوی" حکومت کنند.

 

   + امیر حسام صلواتی ; ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٢/٦/۱٩
comment نظرات ()