حرف‌های بی‌مخاطب

دو يادبود

دیروز سالگرد در گذشت دکترعلی شریعتی بود.کسی که می توان از او به عنوان یک استاد برای خودم نام ببرم،هر چند که ندیده باشمش یا در کلاسش شاگردی نکرده باشم.مردی که به عقیده من یکی از معدود کسانی بود-و هست-که از دین تلقی صحیحی داشت.به دور از همه تعصبات،به دور از همه دشمنی ها،به دور از هر گونه نگرش یک بعدی.کسی که در دوران حیاتش شاید بیشترین رنج ممکن را برده باشد.چرا که هم از طرف روشنفکران مورد نکوهش بود هم از طرف به اصطلاح مذهبیون که (به گفته خودش) چرا در فلان جا بعد از اسم پیامبر به جای اینکه صلی الله علیه و آله وسلم بنویسی فقط یک ص گذاشته ای.و از آن طرف از طرف روشنفکران مورد سرزنش بود که چرا به اسلام معتقد است.شاید هر کدام از ما کی جای او بودیم یا قید عقیده و مذهبمان را می زدیم یا قید مبارزه با آنچه به نام مذهب به خورد مردم می دادند و می دهند.دیروز سالگرد در گذشت مردی بود که من خیلی به او مدیونم.خیلی زیاد.روحش شاد و یادش گرامی.
خدایا رحمتی کن
تا ایمان،نام و نان برایم نیاورد
قوتم بخش!تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم...
***
امروز سالروز شهادت دکتر چمران نیز هست.با اینکه او را چندان نمی شناسم اما برای علمش،اراده اش و قدرتش احترام بسیار زیادی قائلم.یاد او نیز گرامی باد.
***
و یک نکته ریز:سالروز در گذشت این دو شخصیت بزرگ تقریبا مشابه است.صدا و سیما برای یکی به یک برنامه بزرگداشت مختصر وی اندک اکتفا می کند آن هم برای رفع تکلیف و تصویر یکی دیگر را نیم ساعتی یکبار نشان می دهد و در همه برنامه های خبری برایش برنامه یادبود پخش می کند.این وسط مشخص است که ارزش کدامیک نهایتا در نزد مردم بیشتر بالا می رود و آن اصولا فردی است که صدا و سیما کاری به کارش ندارد چرا که این سازمان روی هر کس دست گذاشته است بیشتر به جای سازندگی،شخصیت اورا خراب کرده است و این وقتی غم انگیز تر است که فرد خود شخصیت بزرگی باشد.جدا کسی که سیاست صدا و سیما را تدوین می کند فکر می کند بهترین راه،ساده ترین راه یا همان راه مستقیم است.در حالی که همیشه بهترین راه سر راست ترین راه نیست.

   + امیر حسام صلواتی ; ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٢/۳/۳۱
comment نظرات ()