حرف‌های بی‌مخاطب

یک مرورگر و دیگر هیچ!

از وقتی اومدم اینجا یک عادت جالبی پیدا کرده‌ام: از فلش مموری خیلی خیلی کمتر استفاده می‌کنم. هر وقت هم می‌خواهم یک فایلی، مثلا یک فایل PDF، را از لپ تاپم بریزم روی رایانه میزی، به جای اینکه یک بار فلش را بزنم به لپ‏تاپ، فایل را کپی کنم بعد فلش را در بیاورم و بزنم به رایانه میزی و فایل را بریزم، آپلودش می‏کنم روی Google Doc. تازه این‏طوری روی هر رایانه دیگری و هر جای دیگری فایل را در دسترس دارم! از آن‏جایی که سرعت آپلود هم بالاست می‏توان حتی با فایل‏های حجیم هم همین برخورد را کرد. و این مزیت که فایل همه‏جا در دسترس است اصلا چیز کمی نیست به خصوص برای کسانی که در دو سه مکان مختلف از رایانه و اینترنت استفاده می‏کنند (یک مثال خوب از اهمیت و فایده همه‏جا در دسترس بودن استفاده از تقویم گوگل به جای تقویم outlook است که علی‏رغم داشتن امکانات بیشتر، فقط در رایانه خود آدم قابل استفاده است).

یک فایده دیگر هم دارد آن هم اینکه نیازی به نصب مثلا acrobat reader یا microsft word/excell ندارد. بعنی من می‏توانم از هر کجا که دلم خواست فایلم را بخوانم و ویرایش کنم* آن هم با حداقل پیش‏نیازهای پردازشی، حجم حافظه و برنامه‏های نصب‏شده. تنها چیزی که نیاز دارم یک ارتباط اینترنت حتی نه چندان پرسرعت است.

الان دارم به یک چیز دیگر هم فکر می‏کنم و آن اینکه حتی می‏شود نیاز به آپلود فایل را هم حذف کرد. مثلا فرض کنید من یک مقاله‏ای را دارم و می‏خواهم آپلودش کنم. از قضا یک نفر دیگر هم همان مقاله را دارد و در Google Doc خودش آپلود کرده است. خوب چرا من یک بار دیگر باید این کار را انجام دهم؟ می‏توانیم دو تایی همان فایل را بخوانیم. تنها فرق من و او در ویرایشی است که روی فایل انجام می‏دهیم، مثلا زیر جمله‏ای خط می‏کشیم یا با مارکر یک جمله را رنگی می‏کنیم و ... . خوب Google به جای اینکه دو تا فایل مجزا ذخیره کند می‏تواند یک فایل را ذخیره کند به علاوه دو تا فایل خیلی خیلی کوچکتر که حاوی ویرایش دو کاربر مختلف است. هر کدام که sign in  کرد و خواست فایل را بخواند کافی است اصل فایل به علاوه اطلاعات ویرایشی خودش را برایش نمایش دهد. این‏طوری از نظر فضای مورد نیاز برای ذخیره خیلی بهینه‏تر است.

همین ایده را می‏توان به سایر فایل‏ها و حتی کل محتوای تولید شده در اینترنت تعمیم داد.مثال خیلی خوبش

در مورد فایل‏های موسیقی است. اکثر ما فایل‏های موسیقی را بدون هیچ ویرایشی گوش می‏دهیم یعنی هر کدام یک کپی داریم روی هارد دیسک خودمان که باید هر جا می‏رویم با خودمان ببریم تا به موزیک مورد علاقه خود گوش کنیم. به جایش می‏توان یک کپی از این را روی اینترنت در یک بانک داده بزرگ که حاوی همه فایل‏های موسیقی است ذخیره کرد (که البته این بانک داده می‏تواند توزیع شده (distributed) باشد و لزومی ندارد جای خاصی متمرکز باشد) و بعد هر کس خواست با اینترنت وصل شود و بدون نیاز به نصب نرم‏افزار پخش‏کننده موسیقی به آهنگ دلخواهش گوش کند. البته الان سرویس‏های شبیه این وجود دارند (مثل Last.fm، Jango یا Yahoo Launch). ولی هر کدام ایرادهای خاص خودشان را دارند از جمله پخش تبلیغ یا محدود بودن مدت استفاده رایگان و ... .

وقتی در نظر بگیریم که اکثر ما مصرف‏کننده محتوا هستیم نه تولید کننده آن، اهمیت این بحث بیش‏تر خودش را نشان می‏دهد چرا که این به آن معناست که درصد بالایی از اطلاعات و فایل‏هایی که ما هر روز استفاده می‏کنیم مشابه تعداد زیادی از دیگر کاربران است و می‏توان به جای داشتن این همه فایل و این همه نرم‏افزار، یک فایل داشت با یک ارتباط اینترنت و یک مرورگر و همه کارها را به صورت آنلاین انجام داد.

در این صورت شاید یک روزی بیاید که "همه" اطلاعات و محتوای مورد نیاز کاربران روی اینترنت باشد و دیگر نیازی به ذخیره کردن اطلاعات روی رایانه شخصی و نصب تعداد زیادی نرم‏افزار نباشد. فقط یک ارتباط اینترنت و یک مرورگر و دیگر هیچ**!

 

* البته در حال حاضر فایل‏های PDF را نمی‏شود در Google Doc ویرایش کرد.

** شبیه این بحث و شاید حتی عینا خودش در مورد دستگاه‏هایی با توان پردازشی کم ولی قدرت ارسال اطلاعات با نرخ نسبتا بالا به شدت مطرح است (تحت عنوان Cloud Computing). ایده قضیه هم این است که اگر موبایل من توان پردازش یک بازی گرافیکی سنگین را ندارد، به سرور مرکزی بازی وصل شود و سرور کارهای پردازشی را انجام دهد و فقط دستورات لازم برای نمایش و اتفاقات مختلف را برای گوشی من ارسال کند.  تنها لازمه‏اش داشتن یک ابررایانه برای پردازش نیازهای گرافیکی تعداد کثیری کاربر است. AMD الان دارد یک چنین کاری را برای کاربران و اپراتورهای موبایل انجام می‏دهد. اگر دوست داشتید بیشتر بدانید اینجا را ببینید.

   + امیر حسام صلواتی ; ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٧/۱
comment نظرات ()