حرف‌های بی‌مخاطب

 

حتما همه این جوک را شنیده اید که «یک نفر (از همشهری ها!) دنبال جای پارک می گشته گیر نمی آورده. نذر می کنه که خدایا نوکرتم اگه الان یه جا پارک توپ برام ردیف کنی چنین و چنان می کنم. همون لحظه یه جای پارک خالی میشه و طرف بر می گرده به خدا می گه خدایا ممنون دیگه لازم نیست خودم پیدا کردم!».

(کلا که جوک بی مزه ای است و خنده ی چندانی ندارد (در بهترین حالت در رده بندی ما در رده ی DP-9 جای می گیرد!)).

این روزها حس می کنم درست شده ام عین همان بنده ی خدا که دنبال جای پارک می گشت. و باور کنید اصلا خنده دار نیست اگر گریه دار نباشد.

   + امیر حسام صلواتی ; ۱:٢٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/٩/٢۳
comment نظرات ()