حرف‌های بی‌مخاطب

کلیپ جام جهانی

کلیپ عصار برای جام جهانی رو امروز ديدم. خيلی حال کردم! هم با خود کلیپش هم با شعرش با آهنگساز و خواننده اش هم که از قبل حال می کردم. ای کاش اين کلیپ رسمی ايران می بود!

   + امیر حسام صلواتی ; ۱:٤۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۳/٩
comment نظرات ()

دروغ آن هم از نوع وقيحانه اش!

دروغ ماليات ندارد. بنابراين بهترين راه فرار دروغ است. با دروغ گفتن ديگر لازم نيست بار سنگين هزار و یک حرفی که زديد را به دوش بکشيد و در برابر سوال سوال کنندگان می توانيد به راحتی با گفتن دروغ يا تکذيب حرف خود همه چيز را خيلی سريع حل و فصل کنيد.

از بين دروغ ها آنهايی که وقيحانه هستند خيلی بهتر جواب می دهند. چرا که دروغهای وقيحانه نه تنها شما را از مخمصه می رهانند بلکه مخاطبتان را هم در بهت و حيرت قرار می دهد و قدرت نشان دادن عکس العمل را از او می گيرد (نتيجه اينکه يا مخاطبتان از وقاحت شما خودش شرم می کند و بيخيال شما يکی می شود يا اينکه عصبانی می شود و کنترلش را از دست می دهد. اينجا جايی است که شما می توانيد حتی بر او غلبه کنيد و سريع الفاظی را نظير خشونت طلب و مخالف آزادی بيان و ... به او بچسبانيد و پيروز معرکه باشيد).

اين روش ساده گويا سرلوحه کار بسياری از سياست مداران به خصوص فعلی ماست. از رييس سازمان تربيت بدنی اش بگير که حرفهای روز قبل خودش جلوی کلی خبر نگار را فردايش تکذيب می کند (داشته باش وقاحت را!) تا مسئولين وزارت بازرگانی که نرخ تورم را در ماه اول سال تک رقمی اعلام می کنند. از سردار طلايی بگير که مسئوليت شلوغی های دانشگاه تهران را به گردن تنها ۲۰ ۳۰ نفر دانشجو نما می اندازد تا رييس جمهور عزيزمان که حرفهايش راجع به آوردن نفت سر سفره مردم را تکذيب می کند!

اين سبک دروغ گفتن (مثل آنهايی که سردار طلايی می گويد) يک کارکرد مفيد ديگر هم دارند: کلا هويت مفعول را يا حذف می کنند. مثلا همين که دانشجو ها را دانشجو نما می خوانند. خيلی ضد حال است اين همه خودت را بکشی اعتراض کنی آخرش هم به اسم دانشجو نماها تمام شود! فکر کنم خيلی از اينهايی که اعتراض کردند حاضر باشند پای لرزش هم بنشينند اما اقلا بگويند دانشجو ها اعتراض کردند!

دورغ ماليات که ندارد. تا می توانيد بگوييد!

   + امیر حسام صلواتی ; ۱:٥۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۳/۸
comment نظرات ()

انسان پوچ انسان آگاه

...اگر اين افسانه اندوهبار است از آن روست که قهرمانش آگاه است. اگر با هر گامی که بر می دارد اميد کاميابی پشتيبانش شود شس چگونه رنج بکشد؟ و به همين سان امروزه کارگر [بخوانيد انسان] تمامی روزهای زندگی خود را به کار کردن می پردازد و بنابراين وی نيز سرنوشتی کمتر از پوچی ندارد. البته زندگی وی هنگامی اندوهبار می شود که به آگاهی دست يابد و اين نيز بسيار کمياب است...

 

 آلبر کامو-افسانه سيزيف      

می توانم به راحتی جای انسان پوچی که آلبر کامو تعريف کرده است انسان متعالی يا انسان آگاه قرار دهم و بدون هيچ نگرانی از دگرگون شدن معنی کتابهايش را بخوانم...

   + امیر حسام صلواتی ; ۱:۳٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۳/۸
comment نظرات ()